Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΣΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΣΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 19 Απριλίου 2019
Τετάρτη 30 Μαΐου 2018
Ο ΠΑΛΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΙ Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΗ
«Για να γίνει κανείς ρεμπέτης, πρέπει πρώτα να περάσει τη
γέφυρα».
Γ. Παπαιωάνννου
Η γέφυρα του Ρεμπέτη παλαιότερα διαχώριζε άτυπα τη Δραπετσώνα από τον υπόλοιπο Πειραιά. Περνούσε πάνω από τις
γραμμές του τρένου, κοντά στα προσφυγικά κτίρια. Τα φωτογραφίζω από τη γέφυρα
και θυμάμαι τη σκηνή όπου ο Κώστας Κακκαβάς προλαβαίνει τη Γκέλυ Μαυροπούλου πριν
πέσει στις γραμμές. Σε αυτές τις γραμμές γράφεται και ο επίλογος του τραγικού έρωτα του Κώστα
Καζάκου και της Μάρθας Καραγιάννη, στη
δραματική ταινία "Πεθαίνω κάθε Ξημέρωμα". Ο εγκαταλελειμμένος τώρα σταθμός, ήταν
γνωστός με το όνομα «ο Σταθμός της Ξενιτιάς», αφού από εδώ (και κατ΄ επέκταση
από το σταθμό Λαρίσης) ξεκινούσαν τα καραβάνια των μεταναστών για τη δυτική Ευρώπη.
Ο σταθμός κατασκευάστηκε το 1904 και λειτούργησε για έναν αιώνα, μέχρι το 2004.
Αποτέλεσε μέρος του οράματος του Χαρίλαου Τρικούπη για τη σύνδεση της πρωτεύουσας
με την Ευρώπη. Κοιτάζω γύρω μου. Η Ελλάδα της Προσφυγιάς και της Μετανάστευσης ανασαίνει
ακόμα.
Κείμενο-Φωτογραφίες Lia Mageira
Πέμπτη 17 Μαΐου 2018
Το σιδηροδρομικό δίκτυο της Πελοποννήσου είναι συνυφασμένο
με την ίδια την ιστορία της Ελλάδας. Πόλεμοι, κατοχή, εμφύλιος, αστυφιλία, μετανάστευση, γεωργική παραγωγή, οικονομικά προβλήματα, άφησαν τα σημάδια τους στην
υπερεκατονταετή λειτουργία του σιδηροδρόμου, με το οριστικό τέλος να έρχεται το
2011. Στην ακμή του το 1905, μετέφερε 1.740.000 επιβάτες ετησίως, καθώς και 251.000
τόνους εμπορεύματα. Κάλυπτε 750 χιλιόμετρα, διέθετε 159 σταθμούς και
εξυπηρετούσε σημαντικές πόλεις όπως: Αθήνα, Μέγαρα, Ελευσίνα, Λουτράκι,
Κόρινθο, Κιάτο, Ξυλόκαστρο, Διακοπτό, Αίγιο, Πάτρα, Καβάσιλα, Κυλλήνη,
Αμαλιάδα, Κατάκολο, Πύργο, Ολυμπία, Κυπαρισσία, Καλαμάτα, Μεσσήνη, Μεγαλόπολη,
Τρίπολη Ναύπλιο, Άργος, Νεμέα. Στα φοιτητικά μου χρόνια το τρένο ήταν το
σύνηθες μέσον των εκδρομών μας στην Πελοπόννησο, αφού το «μισό» εισιτήριο ήταν
κυριολεκτικά μισό και αισθητά φθηνότερο από το ναύλο του λεωφορείου.
Συνδεδεμένο με τις φτωχότερες τάξεις, τις οικογένειες, τους φοιτητές, πολύ
μακριά από την πολυτέλεια του Orient Express, το τρένο της Πελοποννήσου
έχει πάντα τη δική του γοητεία για εμάς που προλάβαμε να απολαύσουμε τις γρήγορες
εναλλαγές της πελοποννησιακής φύσης από το παράθυρό μας. Στο σταθμό ΟΣΕ της Τρίπολης,
τα παλιά βαγόνια σκούριασαν και οι γραμμές χορτάριασαν. Στο μικρό καφενεδάκι
απολαμβάνω το τσάι μου. Χωρίς βιασύνη. Δεν περιμένω το τρένο.
Κείμενο -Φωτογραφίες Lia Mageira
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Οδοιπορικό στις Αιτωλικές Λιμνοθάλασσες με την Ποίηση του Κωστή Παλαμά Μες στο ζωντανό σου αγέρι πόχει αρμύρας ευωδιά, νιώθω μόνο σαν...
-
Οδοιπορικό στις Αιτωλικές Λιμνοθάλασσες με την Ποίηση του Κωστή Παλαμά Μες στο ζωντανό σου αγέρι πόχει αρμύρας ευωδιά, νιώθω μόνο σαν...
-
Me, and My Mobile Or, My Mobile and Me. Florence
-
Nafpactos Port. Greece.