Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα istanbul. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα istanbul. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 25 Απριλίου 2019
Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2018
ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΠΕΡΑΝ ΟΔΟ-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Το Πέραν είναι ένας
ιστορικός δρόμος της Κωνσταντινούπολης. Η περίφημη Μεγάλη Οδός, η Grande Rue de Pera και
σημερινή Istiklal. Κτίρια
του 19ου αιώνα, μεγαλόπρεπες πολυκατοικίες, βεράντες με αγάλματα, πανέμορφες
στοές. Κάποτε κέντρο του εμπορίου και της αστικής τάξης, το κατοικούσαν
χριστιανοί ευρωπαίοι, κυρίως Έλληνες.
Μετά την καταστροφή
της γειτονιάς του Φαναρίου το 1821, το Πέραν έγινε η καρδιά του Ελληνισμού, όχι
μόνο στην Κωνσταντινούπολη, αλλά παγκόσμια. Εδώ λειτουργούσαν θέατρα, σχολεία, εδώ
άνθισε η Τέχνη και η Αρχιτεκτονική.
Μερικά κτίρια είναι εγκαταλειμμένα. Την προσοχή μου
τραβά η πολύ όμορφη στοά των λουλουδιών γνωστή ως Cite de Pera. Το κτίριο
στο οποίο στεγαζόταν το περίφημο θέατρο Ναούμ, κάηκε το 1870 και αγοράστηκε από
τον Έλληνα Χρηστάκη Ζωγράφο για να οικοδομηθεί εκ νέου από τον αρχιτέκτονα Κλεάνθη
Ζάνο. Μετά τη Ρωσική Επανάσταση, πολλές ρωσίδες από οικογένειες ευγενών
πωλούσαν εδώ λουλούδια. Κατά τη δεκαετία του 1940 στο κτίριο υπήρχαν κυρίως
ανθοπωλεία και έτσι παρέμεινε το όνομα «Τσιτσέκ Πασάτζι-Πέρασμα των Λουλουδιών». Αν το Πέραν είχε φωνή θα διηγείτο πολλές
τραγωδίες. Το 1896, εδώ έγιναν σφαγές των Αρμενίων και το 1955 η «Νύχτα των Κρυστάλλων».
Λεηλατήθηκαν καταστήματα και
καταστράφηκαν περιουσίες με σκοπό να εξαναγκαστούν οι Έλληνες να φύγουν.
Τα κτίρια στέκουν
πανέμορφα και μεγαλοπρεπή. Πρεσβείες, εκκλησίες, επαύλεις, ξενοδοχεία,
ατμοσφαιρικά καφέ…Το φως του μεσημεριού φωτίζει τις στοές δημιουργώντας όμορφες
σκιές. Κλείνω τα μάτια μου και ταξιδεύω στον 19ο αιώνα, στα καφέ σαντάν
και στη μουσική τους, στα μεγάλα ξενοδοχεία και στα θέατρα. Η Μεγάλη του Πέραν Οδός, ανασαίνει στο παρελθόν της.
THE GRAND STREET OF PERAN-ISTANBUL
Peran is an
historic street in Constantinople. The famous Grand Street, Grande Rue de Pera
and now named Istiklal. Buildings of the
19th century, majestic apartment buildings, verandas with statues, beautiful
arcades. Once the center of commerce and the bourgeoisie, there were living European
Christians, mainly Greeks.
After the destruction
of Fanari's neighborhood in 1821, Peran became the heart of Hellenism, not only
in Constantinople, but worldwide. Here theaters and schools were operating,
here art and architecture were flourished.
With all
those in my mind, I start photographing those buildings. Some of them are
abandoned. My attention is drawn to the very beautiful array known as Cité de
Péra. In this place the famous Naoum Theater was housed. In 1870 the building
was burned and bought by the Greek Christakis Zografos to be built again by the
Greek architect Kleanthis Zanos. After the Russian Revolution of 1917, many
Russians ladies from noble families were selling flowers here. In the 1940s
there were mainly florists in the building, taking the present name of Tsichek
Pasaji (Turkish: Flower Passage).
The dome diffuses the light. Beyond the gate
there is a beautiful vitreaux. It is almost time for lunch, the restaurants are
ready to accept their customers. I walk down the street watching the beautiful
buildings of the belle epoque. The red tram passes across the street. Here
the buildings speak, they tell their story. If they had a voice these buildings
would tell about many tragedies. In 1896, the slaughter of Armenians took place
here, and in 1955 the “Night of the Crystals”. Shops and properties were
destroyed in order to force the Greeks to leave the country.
But now... the
midday light illuminates the galleries creating beautiful shadows. I close my
eyes turning back in 19th century, in café- Santan and music, in the big hotels
and theaters. Those buildings live in their past.
Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2018
Άξαφνα ανατρόμαξα. Κάτω βαθιά, μέσ’ από το μενεξεδένιο σύγνεφο, είδα να προβαίνη ίσκιος πελώριος. Η χοντρή κορμοστασιά, το πυργογύριστο κεφάλι του φάνταζαν Αγιονόρος. […] Ο ίσκιος πρόβαινε στα νερά με άλματα πύρινα. Κι όσο γρηγορώτερα πρόβαινε, τόσο μίκραινε η κορμοστασιά του. Και άξαφνα ο θεότρομος όγκος χιλιόμορφη κόρη στάθηκε αντίκρυ μου. Διαμαντοστόλιστη κορώνα φορούσε στο κεφάλι και τα πλούσια μαλλιά γαλάζια χήτη άπλωναν στις πλάτες ως κάτω στα κύματα. Το πλατύ μέτωπο, τ’ αμυγδαλωτά μάτια, τα χείλη της τα κοραλλένια, έχυναν γύρα κάποια λάμψη αθανασίας και κάποια περηφάνεια βασιλική. Από τα κρυσταλλένια λαιμοτράχηλα κατέβαινε κ’ έσφιγγε το κορμί ολόχρυσος θώρακας λεπιδωτός και πρόβαλλε στο αριστερό την ασπίδα κ’ έπαιζε στο δεξί τη Μακεδονική σάρισσα. […]
-Ναύτη· καλεναύτη·ζη ο βασιλιάς Αλέξαντρος;
[…]
-Τώρα, Κυρά μου! Απάντησα χωρίς να σκεφτώ. Τώρα βασιλιάς Αλέξαντρος! Ούτε το χώμα του δε βρίσκεται στη γη.
Ωιμέ! Καλό που το ’παθα! Η χιλιόμορφη κόρη έγινε με μιας φοβερό σίχαμα. Κύκλωπας βγήκε από το κύμα κ’ έδειξε λεπιοντυμένο το μισό κορμί. Ζωντανά φίδια τα μεταξόμαλλα σηκώθηκαν περαδώθε, έβγαλαν γλώσσες και κεντριά φαρμακερά κ’ έχυσαν φοβεριστικό ανεμοφύσημα. […]
-Όχι, Κυρά, ψέματα!…τρανοφώναξα με λυμένα γόνατα.
[…]
-Ναύτη· καλεναύτη·ζη ο βασιλιάς Αλέξαντρος;
-Ζη και βασιλεύει· απάντησα ευθύς. Ζη και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει.»
Άκουσε τα λόγια μου καλά. Σα να χύθηκε αθάνατο νερό η φωνή μου στις φλέβες της, άλλαξε αμέσως το τέρας κ’ έλαμψε παρθένα πάλι χιλιόμορφη. Σήκωσε το κρινάτο χέρι της από την κουπαστή, χαμογέλασε ροδόφυλλα σκορπώντας από τα χείλη της. Και άξαφνα στον ολοπόρφυρον αέρα χύθηκε τραγούδι πολεμικό, λες και εγύριζε τώρα ο Μακεδονικός στρατός από τις χώρες του Γάγγη και του Ευφράτη.
Αντρέας Καρκαβίτσας, "Η Γοργόνα"
Πρίγκηπος.
Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2018
Ο ΓΑΛΑΤΑΣ
Ο Γαλατάς του ναυτικού κόσμου, των τραπεζιτικών και χρηματιστηριακών συναλλαγών και της επαγγελματικής και επιχειρηματικής δράσης. Εκεί στέριωσαν και αναπτύχθηκαν οι Ρωμιοί κεφαλαιοκράτες στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Αυτοί ήταν η κινητήριος δύναμη που απογείωσε τη Ρωμιοσύνη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ακόμη, ο Γαλατάς ταυτίστηκε με τα πιο καταχθόνια σχέδια του Οθωμανικού κράτους, για άλωση του Πατριαρχείου με όργανο τον εξωμότη παπα-Εφτίμ....Σήμερα ο Γαλατάς, στην Πόλη των παρόντων Ρωμιών, συμβολίζει τον αγώνα της επιβίωσης και της προβολής του πολιτισμού μας μέσα από τη Σχολή Γαλατά...
Κείμενο: Γρηγόρης Κεσίσογλου, εκδότης της εφημερίδας "Ανατολή."
GALATAS CONSTANTINOPLE
"Galatas is the mysticism, is the poets ... It is the bohemians, the harbor, the shelter of the lost in the world seamen. Galatas is the bridge from which the poets look at the sea. It is the Tower. The architecture of the Europeans. It is the Kirkisian beautiful women and the French adventurers ...
(A. Masavettas, The City of Absences).
Ο Γαλατάς του ναυτικού κόσμου, των τραπεζιτικών και χρηματιστηριακών συναλλαγών και της επαγγελματικής και επιχειρηματικής δράσης. Εκεί στέριωσαν και αναπτύχθηκαν οι Ρωμιοί κεφαλαιοκράτες στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Αυτοί ήταν η κινητήριος δύναμη που απογείωσε τη Ρωμιοσύνη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ακόμη, ο Γαλατάς ταυτίστηκε με τα πιο καταχθόνια σχέδια του Οθωμανικού κράτους, για άλωση του Πατριαρχείου με όργανο τον εξωμότη παπα-Εφτίμ....Σήμερα ο Γαλατάς, στην Πόλη των παρόντων Ρωμιών, συμβολίζει τον αγώνα της επιβίωσης και της προβολής του πολιτισμού μας μέσα από τη Σχολή Γαλατά...
Κείμενο: Γρηγόρης Κεσίσογλου, εκδότης της εφημερίδας "Ανατολή."
GALATAS CONSTANTINOPLE
"Galatas is the mysticism, is the poets ... It is the bohemians, the harbor, the shelter of the lost in the world seamen. Galatas is the bridge from which the poets look at the sea. It is the Tower. The architecture of the Europeans. It is the Kirkisian beautiful women and the French adventurers ...
(A. Masavettas, The City of Absences).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Οδοιπορικό στις Αιτωλικές Λιμνοθάλασσες με την Ποίηση του Κωστή Παλαμά Μες στο ζωντανό σου αγέρι πόχει αρμύρας ευωδιά, νιώθω μόνο σαν...
-
Οδοιπορικό στις Αιτωλικές Λιμνοθάλασσες με την Ποίηση του Κωστή Παλαμά Μες στο ζωντανό σου αγέρι πόχει αρμύρας ευωδιά, νιώθω μόνο σαν...
-
Me, and My Mobile Or, My Mobile and Me. Florence
-
ΣΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ / ΕΞΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ Στα 650 μέτρα υψόμετρο, βορειοδυτικά της Πάρνηθας, δεσπόζει το φρούριο της ...