ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ

Σε υψόμετρο 550 μέτρων στο όρος Προφήτης Ηλίας, είναι κτισμένοι οι μαχαλάδες της Στύλιας. Διάσπαρτοι μέσα στις κατάφυτες πλαγιές. Από το δρόμο του Παλαιόπυργου με τα πουρνάρια, ξαφνικά βρίσκομαι στα Ρουπάκια, αντικρίζοντας ένα πυκνότατο δρυοδάσος με πλατύφυλλες αιωνόβιες βελανιδιές. Το αεράκι σφυρίζει περνώντας από τις φυλλωσιές της φτέρης και τα κελαϊδίσματα των πουλιών χαϊδεύουν τα αυτιά μου. Φτάνοντας στην πλατεία του χωριού, ξεδιψώ στην πέτρινη βρύση. Φωτογραφίζω το παλιό σχολείο και αναρωτιέμαι αν έμαθε ο παππούλης μου γραφή και ανάγνωση. Παρατηρώ τα σπίτια, το χωριό μου φαίνεται έρημο. Ψηλαφώ τα ίχνη του παρελθόντος μου. Βρίσκω συγγενείς. Με αγκαλιάζουν και με φιλεύουν. Ο ουρανός βαραίνει, οι μυρωδιές του βρεγμένου χώματος με κατακλύζουν. Βρήκα τις ρίζες μου. Θα ξανάρθω.

SEARCHING FOR MY ROOTS IN MOUNTAINOUS NAFPACTIA

At an altimeter of 550 meters at Profitis Ilias Mountain, Stylia Village is built. After driving at Palaiopyrgos road, I am suddenly facing a dense oak forest in Roupakia. The breeze whistles through the foliage of the fern, and beetles of the birds are caressing my ears. Arriving at the village square, I am drinking cold water at the stonebuilt fountain. I am taking pictures of the old school and I wonder if my grandfather was taught writing and reading. I am looking at the houses, some of them seem abandoned. I am looking for traces of my past. I am finding members of my family. They are embracing me. The sky is heavy, Ι can feel the smells of the wet ground. I found my roots. I will be back.

Text-Photos Lia Mageira

EXPLORING THE CASTLE OF NAFPAKTOS GREECE

In that castle town of Roumeli, Pelasgians, Ozoles Lokroi, Romans, Byzantines, Venetians, Ottomans left their footsteps. In Nafpaktos castle, the "Triple Crown of Lepanto", as it was called by Venetians, the only one in Europe with five defensive zones, the machine of time has turned me back in the past. The tour begins next  to the port, climbing the narrow paths. Every gate tells a story, every stone reminds a memory. Abandoned houses resting on the stonebuilt walls, the well-preserved Botsareika and Javelaiika mansions, turkish fountains to drink water, narrow paths next to the battlements, all those call me to listen to the civilizations that have passed and left their markings in this place. Arriving at Agios Ilias, on the top of the hill, I can gaze at Peloponnisos and at the miracle of Mechanics, the Rio-Antirion Bridge. This is where past meets today, History meets Technology, and dream the reality.

Text-Photos Lia Mageira